Hersteld

De dame van het ponsplaatje had een kerstmuts op, de slingers hingen onder het afdakje, het was een plezier om naar het ziekenhuis te gaan. De chirurg stond te lachen, hij had vandaag achter elkaar knie- en schouderoperatie exits. 'Kan je arm al hoger dan dit' vroeg hij terwijl hij zijn hand 20 cm. boven zijn hoofd uitstrekte. Nou, terwijl ik de mijne geheel gestrekt omhoog stak, 'dat zal wel gaan' was mijn antwoord. Wel vertelde ik hem dat ik de vorige week aan de operatie herinnerd werd toen ik de condens aan de binnenkant van de autoruit wilde verwijderen, omdat ik met gestrekte arm kracht probeerde te zetten. Zijn antwoordt was, wees blij dat je geen vrouw bent, B.H.-bandjes dichtdoen schijnt na deze operatie nogal pijnlijk te zijn. Verder verontschuldegde hij zich dat hij me toch echt op het hart moest drukken, dat het zagen van bomen nog uit den boze was. Dit tot drie maanden na de operatie en dat ik de leefregels, zoals af en toe even rusten in acht moest nemen. Nou dat gaat lukken. Ik hoefde niet meer terug te komen, dus ik ben eigenlijk vandaag genezen verklaard.

Tuintest

Hij begon er een beetje verwaarloosd bij te liggen. De storm had een plank ter bescherming van de buurhond weggewaaid. Het blad lag hoog opeengepakt in de hoek en de kleine druivensteeltjes lagen op het terras. Mijn hobby 'tuin' had er duidelijk onder geleden. Maar vandaag was het zover. Na een kleine maand vond ik dat de bezem en de hark wel weer uit de schuur mochten komen. Voorzichtig kracht zetten op de rechterarm en dan maar wat meer druk vanuit de linker en zo werd het een keurig opgeruimd geheel. Donder bracht de stoelen in de schuur, die waren me nog net te zwaar. En ook al schijnt het zonnetje, we gaan voorlopig toch niet barbecuen. Update scopie: het gaat dus wel goed met de arm. Het optillen en hoog neerzetten van spulletjes doet nog pijn, maar over het algemeen ben ik nog steeds tevreden over de vorderingen na de operatie aan m'n schouder.

Onthecht

Was ik gister alleen nog ontstemt, vandaag ben ik onthecht. Niet schrikken er is niks aan de hand met mijn relatie met donder of zo. Nee het was mijn arm waar eerst de zuster aan zat te plukken. "Oh u heeft maar twee gaatjes". Blijkt deze chirurg de operatie anders uit te voeren dan de rest van het chirurgenteam van dit ziekenhuis. Kennelijk was ze daar niet mee op de hoogte. het bezoek aan de chirurg zelf leverde ook wat hilariteit op toen hij zei hoe hoog ik mijn arm moest kunnen tillen, na de oefeningen die hij vervolgens toonde. Toen ik zonder ondersteuning van de andere hand zo mijn arm optilde, bevestigde hij mijn stelling: "het gaat best goed met nakuren". Wel waarschuwde hij me vervolgens dat ik niet te overmoedig moest worden en vooral geen muren moest gaan sausen, kratten met boodschappen met gestrekte armen op het aanrecht moest zetten. Over vier weken moest ik alsnog me weer melden bij hem, voor de laatste controle.

Afgelopen periode heb ik me op mijn werk keurig gedragen. Daar werk ik 50%. Maar omdat ik later begon vandaag had ik net tijd om op de dag van de catering het personeel van het bedrijfsrestaurant te bedanken voor hun inzet van het laatste jaar. Maandag mag ik de bedrijfsart bezoeken, maar eens zien of ik alweer hele dagen aan de gang mag of dat ik tot de sint rustig aan blijf doen. Zo dat was de update over m'n armlastige probleem.

Verluierd

Tjonge jonge jonge. Met zo'n zere arm kom je toch helemaal aan het lui worden toe. Wel doe ik trouw mijn oefeningen en loop ik elke dag zo'n twee kilometer om toch een beetje fit te blijven. Vandaag kreeg ik een kaartje van mijn patiënten, ze missen me... En kreeg ik m'n eerste chocoladeletter van de Sint. Maar even over die wandeling. Vandaag nam ik het fototoestel mee omdat ik bij de eerdere tochten gezien had dat de huizen achter ons geen geluidswal meer hebben. Deze bewoners kijken vanuit hun huiskamer nu zo op het achilles stadion.

Mannenhuishouding

Een scheermes op de wastafel, de schuimbus op het kastje, de handoek over de vloer. Toen draaide ik me om. Was ik toch bijna vergeten dat ik opgevoed was.

Napijn

Vandaag heb ik rustig aan gedaan. Zelfs de compu is lange tijd uit geweest. De bewegingen om de muis of touchpad te bedienen moet je niet gelijk overdrijven dacht ik zo. Over het algemeen valt de napijn me nog mee, maar misschien komt dat weldoor de paracetamol en diclofenac die ik nog moet slikken. In ieder geval loop ik te plannen welke werkjes in tuin, zolder, schuurtje ik nog zou kúnnen doen maar de eerste maand zowiezo nog uitstel. Ik krijg heel veel steun van jullie berichtjes, buurtjes, familie en van donder natuurlijk.

Scopie

Het is gelukt en de chirurg was tevreden. In plaats van drie prikplaatsen, had hij de scopie/operatie met twee gaatjes in mijn schouder uit kunnen voeren. De narcotiseur was tien keer vriendelijker dan in het voorgesprek. De narcose is me erg meegevallen (het was een primeur weet je). De voorspellingen over de napijn is niet gunstig. Voorlopig heb ik daar nog geen last van, want in dit ziekenhuis geven ze naast de narcose nog een 'block' waarmee mijn arm nog acht tot 12 uur na de operatie verdoofd blijft. Ik dank jullie hartelijk voor alle opbeurende steunbetuigingen, dat deed me echt goed. Het links typen gaat me trouwens ook al aardig lukken zo te zien..

Preop

Ik moet nog even naar de afdeling en tien minuten later kwam hij terug. Nou misschien een lastige patiënt of zo dacht ik. Toen kwam zijn assistente en die vroeg me het hemd van het lijf. Nam mijn bloedruk serieus en ik heb twee keer uitgelegd dat ik niet meer kortademig was. Dat stoppen met roken je echt meer lucht geeft. Ze was tevreden. Hij kwam terug en nam nauwelijks de moeite om me in de ogen te kijken, wel in mijn mond of de tube er wel in zou passen voor de operatie. De kijkoperatie die ik wellicht eind oktober voor mijn zere schouder mag ondergaan. Na dit kwartier dacht ik "hoeveel zouden ze nou rekenen voor dit consult?"

Verjaardag

Neef Hans zijn 22e verjaardag hebben we bij hem in Den Helder gevierd. Iedereen weet dan te vertellen hoe warm het was op zijn geboortedag. Door de regen leek dat wel een beetje vreemd. Tjonge, jonge, jonge, het regent echt veel de laatste tijd hoor. Verder hebben we traditiegetrouw zijn verjaardag benut om te overleggen hoe we de sint dit keer gaan vieren. Maandag kwamen middelste zoon met vriendin te eten en bij te praten. Het was erg gezellig, het blijft bijzonder dat door beider opleiding zij elkaar gevonden hebben. Zij als Spaanse, sorry Cathelaanse met zo'on Nederlandse noorderling. Vandaag heb ik hetziekenhuis bezocht. Er was een scan gemaakt van mijn schouder en in overleg met de chirurg lijkt het me verstandig dat er geopereerd gaat worden om de pees meer ruimte te geven en ik van de chronishe ontsteking en klachten af ben. De week is nog maar net begonnen, ben ik eigenlijk wel aan een lang weekend toe. Laat die morgen avond nou toch beginnen. Het was druk genoeg de laatste tijd dus heb ik me verwend met een extra dagje vrij.

Zere schouder [1]

De afgelopen dagen is de pijn uit mijn schouder haast verdwenen. Morgen probeer ik voor het eerst na een jaar zonder pijnstiller de dag door te komen. Een hele opluchting. Dat de prik van vorige week dit goede resultaat heeft, daar ben ik blij om. Het is wel heftig spul wat ze in die schouderkop geprikt hebben, tot nu toe ben ik iedere nacht om een uur of drie wakker, klaar helder wakker. Als dat vannacht nou weer gebeurt, moet ik proberen niet meer voor de TV of achter de computer te gaan zitten, anders wordt dat zo'n gewoonte waar ik van af moet raken. Maar ik ben blij, heel blij dat het zo goed gaat met de schouder.

Zere schouder

Na een jaar was het [ik heb natuurlijk vaker over de pijntjes in mijn schouder geblogd, zelfs in de 20six tijd. Maar daar heb ik een aantal van mijn verhalen gewist. sorry.] nog niet over. Ik vroeg eerst maar of het van het computeren kan komen. Maar als je je onderarm goed ondersteend, je pols ook steun geeft kan dat geen kwaad zei de chirurg. Maar de huisarts had me terecht doorgestuurd, zei hij. De pees aan de achterkant van mijn rechter-schouder is chronisch ontstoken. En zo kreeg ik vandaag mijn derde prik deze week. Nu zeurt de pijn nog wat na. Ik ga nu maar in een warm badje liggen. En vroeg te bedde.