Paal

Zonder al te veel poespas. Het was mijn zus die me op de vredespaal bij het kerkje in Oosterbeek Laag wees. Toen maakte ik hier voor het eerst kennis mee. Een kale vierkante paal met de vraag om vrede in diverse talen geschreven. Ik was dan ook blij verrast dat ik er in Brussel op een pleintje op de hoek bij een park net zo eentje zag.

Vergeten

Mijn moeder miste Amsterdam. Aan de stad Groningen kon ze met moeite wennen, dus één keer per jaar moest ze terug. En ik mocht mee naar groot mokum. Zo klein als ik was werd de treinreis aangenaam gemaakt door de portalen te tellen, een plaatjesboek te bekijken, of zondig te moeten praten met een wildvreemde vrouw tegenover je. Maar dan was je er. De grote stad, waar alles kon. Want kinderen van mijn leeftijd stonden hier gewoon op de bank in de tram, maakten op een grappige manier ruzie met elkaar wat je in het noorden nooit zag. De grote mensen konden zich aan bruine leren lussen vasthouden. En dat was maar goed ook want soms moet ie remmen. Hard remmen en werd met een lange ijzeren staaf in het wegdek de wissel omgezet. Deze beelden kwamen ineens weer uit een hoekje van mijn hersenpan tevoorschijn toen afgelopen weekend de traminist van de bok sprong, de tegenovergestelde bestuurdersplek opzocht en de tram ca. 50 meter achteruitreed. En vervolgens dat deed wat ik dus vergeten was.

Kerst

Dit weekend zijn we naar de kerstmakt in Oldenburg geweest. Het was daar zo gezellig dat we zaterdag op den duur geen last meer hadden van de regen, gewoon omdat er genoeg te zien en te beleven was. Iedereen was erg gemoedelijk en er was genoeg te zien. Lekkere hapjes, warme drankjes, de geur van anijs, warme wijn en paarden wisselden elkaar af. Zondag was de regen in de ochtend gestopt alleen de temperatuur was wel wat lager. Weer liepen we over de versierde pleinen. Het was alleen wat minder druk waardoor we weer andere foto's konden maken. De stad nodigde ons uit om in de zomer nog weer eens naar toe te gaan. Mooie gebouwen, musea en de slottuin kunnen dan op ons bezoek rekenen.

Utrecht (2)

Toen we door Utrecht liepen werden we door vertegen- woordigers van bekende en minder bekende partijen aangesproken, we hadden een winkel met groene, oranje en rode ballonnen kunnen beginnen. Stapels folders in de trein kunnen proppen. Maar we zeiden overal nee Nee NEE. En dat koste helemaal geen moeite.

Kennelijk had de eigenaar van deze fiets overal ja gezegd, of de fiets als laatste redmiddel om de spullen weer kwijt te raken gebruikt.

Utrecht

Vandaag spoorden donder en ik naar Utrecht. Daar zagen we heel veel kleine pietjes lopen. Deze kinderen zijn door de kledingactie van de Blokker allemaal in dit pak gehesen. Ondertussen konden wij met alle grote, nog onzichtbare pieten en klazen, alle winkels doorzoeken naar leuke, lelijke en nuttige cadeaus. Dat is aardig gelukt. Behalve kopen hebben we veel kekeken en genoten van de puzelwinkels, kookwinkels en vele kleine zaakjes waar je Mexicaans, Indische en Japanse hebbedingetjes kon kopen. Een oude bekende zagen we met zijn broodmand heen en weer lopen, van zijn winkeltje hebben we dit keer de mario-burger opgepeuzeld. Mijn arm gaf trouwens nauwelijks klachten. Sinds vrijdag slik ik geen pijnstillers meer en een rugzak die vandaag tegen de schouder botste kon ik goed aan. Het was een lekker dagje.