Avontuur

Dit hemelvaartweekend werd verkozen tot zeil- weekend. Jaren geleden zeilde ik geregeld door Friesland met de scouts. Op latere leeftijd voeren we over het IJselmeer, maar toen ik de scoutingclub verlaten had bleef het er een beetje bij. Ik was nog twee keer in Friesland te zeilend-camperend geweest. Met Dondersteen was ik met vrienden op een groot jacht even op het wad, met zo'n korte vakantie geweest. Maar nu zouden we er toch echt op uit en de Friesemerenroute met boot en overnachten doen. Zoon E. leende ons zijn boot uit, ging de eerste overnachting nog even mee en de rust en ruimte werd ontdekt. De wind was ons donderdag goed gezind. Het was prachtig. Wat een stilte, op het gekwaak van kikkers na, en wat een prachtige zonsondergang. Vanmorgen brachten we E. weer naar de auto en zeilden we met aanwakkerende wind het Snekermeer weer over. Bij Terhorne zochten we de luwte wat op maar kwamen we ook te weet dat de wind morgen ook hard zou zijn. We vonden dit wel genoeg en besloten vandaag nog terug te gaan naar de trailerhelling, boot achter de auto en naar huis.
Het verliep anders. We gingen op de motor de sluis van het prinses Margrietkanaal door. en stampten door de vaargeul, mooi tegen de golven in. Zeilen deed bijna niemand meer alleen een groot jacht hees net zijn grootzeil, maar liet de fok maar weg. Wij prezen het motertje, tot er wel wat buiswater naar binnenkwam en achter in de boot toch wel een behoolrlijke plas ontstond. Zal ik maar hozen zei donder, dat was goed maar tegen de tijd dat het echt op scheppen van het water aankwam lag er al zo'n 20 cm water boven de bodemplanken. Dit moest wat anders zijn. En dus wat gas erbij want op zo'n 50 meter lag een grote paal ven rijkswaterstaat. Zo'n hechte vast in de bodempaal. Toen we die bereikte lag de boot al tot de boordrand in het water en dreef op de luchtzakken die gelukkig voor dit soort noodgevallen aangebracht zijn. Ondertussen bij het jacht wat net zijn zeil gezet had de aandacht proberen te trekken en toen op het platformpje dat aan zo'n paal zit de boot aanleggen en nadat dondersteen haar tas nog net gepakt had de hand gereikt dat ze naast me kon komen zitten. De hulp kwam uiteindelijk in de vorm van een speedboot die ons van de paal afhaalde. De op ons verzoek gealarmeerde politie te water kwam eveneens ter plaatse. Mocht de bemanning van het jacht dit nog lezen, alsnog bedankt voor het doormelden en in de buurt blijven! Uiteindelijk heeft de speedboot ons aan wal gebracht en konden we vanavond zien hoe de berger de boot in Terhorne bracht. Wij zijn een hoop spulletjes kwijt. Ook materialen van zoon E.. Wiens boot waarschijnlijk een grote reparatieklus krijgt. Maar we zijn er naar omstandigheden erg goed vanaf gekomen.

Verjaardag

Vandaag viert Dondersteen haar verjaardag. Over een half uurtje ga ik haar wakker maken en vertellen dat het feest dat zij denkt vanmiddag in de tuin te gaan vieren niet doorgaat. Inplaats daarvan rijden we vanochtend nog naar een geheime lokatie waar de feestgangers op haar staan te wachten. Voor iemand die alles graag wil plannen, zal dat wel een omschakeling worden. In de voorpret hebben het goed geheim kunnen houden, al een hoop lol gehad. Die grappige dingen zullen we haar in de loop van de dag ook vertellen. Maar wat ze bijvoorbeeld niet door had was, dat wanneer ze met haar zus zat te bellen, ik ondertussen een mail-chat met schoonzus onderhield. Zo konden we ter plekke simultaan de plannen en antwoorden nog bijstellen van het telefoongesprek dat ze voerden. Kortom ze is vast benieuwd waar ons kompas ons vandaag naar toe brengt, maar daarover later meer.

Plonzen(1)

Plonzen

Kom je ook vroeg hij. Tuurlijk zei ik. Perslot van rekening je eigen boot voor het eerst in het water takelen is niet zo maar wat. Dus vanmiddag gaat een groepje vrienden en familie erbij staan als de .... zijn nieuwe naam krijgt en mag bewijzen dat ie niet lek is. Ik heb er een gepast cadeautje bij!

Tulpen

Hij had een hele rand uit het gras gespit. Mijn vader had mij wel voorgedaan hoe je de tuin moet onderhouden. Maar zomaar een zwarte plek in het gras. En daar werden vervolgens bolletjes gepoot. Als kind vond ik dat maar bijzonder. Een bestaand mooi grasveld zomaar geweld aandoen voor een paar bolletjes. Tot het voorjaar was; toen stond daar ineens een zee van tulpen. Later vertelde hij me dat als de tulpen op zijn verjaardag bloeiden het een vroeg voorjaar was. Nou kan het zijn dat de tulpensoorten zo gekweekt zijn dat ze vroeg bloeien, of het is tegenwoordig vaak vroeg voorjaar. Morgen zou hij 100 geworden zijn, als hij mee kan kijken hoe we hem morgen gedenken, met kinderen en kleinkinderen, kan hij best een beetje trots op ons zijn. En de tulpen bloeien vollop.

Vergeten

Mijn moeder miste Amsterdam. Aan de stad Groningen kon ze met moeite wennen, dus één keer per jaar moest ze terug. En ik mocht mee naar groot mokum. Zo klein als ik was werd de treinreis aangenaam gemaakt door de portalen te tellen, een plaatjesboek te bekijken, of zondig te moeten praten met een wildvreemde vrouw tegenover je. Maar dan was je er. De grote stad, waar alles kon. Want kinderen van mijn leeftijd stonden hier gewoon op de bank in de tram, maakten op een grappige manier ruzie met elkaar wat je in het noorden nooit zag. De grote mensen konden zich aan bruine leren lussen vasthouden. En dat was maar goed ook want soms moet ie remmen. Hard remmen en werd met een lange ijzeren staaf in het wegdek de wissel omgezet. Deze beelden kwamen ineens weer uit een hoekje van mijn hersenpan tevoorschijn toen afgelopen weekend de traminist van de bok sprong, de tegenovergestelde bestuurdersplek opzocht en de tram ca. 50 meter achteruitreed. En vervolgens dat deed wat ik dus vergeten was.

Reis

Morgen komen ze alweer terug de A-reizigers, Algje en Donder. Vandaag ga ik een B-tje reizen, naar mijn zus. Ik hoop dat ze van die overheerlijke restjes gemaakt heeft. En dat ze een heleboel klussen voor me bewaarde, want de gereedschapskist moest mee zei ze. Ieder geval hebben we een hele dag om bij te kletsen. Zondag zie ik dan de A-reizigers op Schiphol.

Sneeuwduin

Vrijdag 30 december 2005 was de laatste keer dat er een weeralarm werd uitgegeven met kans op sneeuw. Toch reden we toen naar Groningen en zagen de uitvoering van de Lion King in verkorte eigen versie gemaakt door de bewoners van het werk. Toen we terugreden naar Assen en bij het stoplicht over opgestroopt asfalt reden zei mijn schoonzus 'Oh sneeuwduintjes' terwijl de ruitenwissers de eerste vlokken van het raam schraapte. We lagen in een deuk, sneeuwduintjes, nee zoveel sneeuw kwam er niet maar de hele zomer bleef ik zeggen 'Oh sneeuwduintjes' als we voor het stoplicht deze hobbeltjes overgingen. De gemeente deed er overigens niks aan. De witte lijnen verbleekten al aardig en het stoplicht werd ter nauwer nood van een nieuwe lamp voorzien als die stuk was. Het wordt toch verbouwd zullen de wegwerkers wel gedacht hebben. En dat is ook zo. Toen ik vanavond terug kwam van het klussen bij m'n zoon reed ik voor de laatste keer over de 'ohsneeuwduintjes'. Dit weekend wordt de weg zo ingericht dat we tijdelijk een stukje omrijden tot de tunnelbak helemaal klaar is. Trouwens op weg naar huis reden m'n zoon en ik nog even om de aanhangwagen waarmee hij bij de stort geweest was terug te brengen naar de eigenaar. Hierbij moest ik noodgedwongen op het fietspad staan en leverde weer een mooie sfeerfoto op.

Ega

Vraag ik aan jijbent of ze EGA even in hun bestand willen opnemen. Blijkt ega helemaal niet te bestaan. Vraag ik me af hoe dat dan zit met dat woord.

Vuurwerk

Vannacht regende het in Assen oost, maar het knappen ging om 0.00 uur gewoon door . Deze foto laat zien dat het belangrijkste, althans voor m'n neefje, het afsteken van vuurwerk en niet mooie effect ervan is!

Oud en nieuw.

De kerstboom is alweer naar de tuin verhuisd, de bollen, ook die van Noordmiep staan op tafel met de soep. Ze knallen vollop, mooie vuurpijlen maar ook carbid, harde dreunen. Ik wens jullie een goed uiteinde en een voorspoedig 2007.

Taak

Het was heel gezellig en de maaltijd was voortreffelijk. Donder had de hele dag allen de keuken gezien. En het resultaat werd door een ieder gewaardeerd. Ik had een kleine taak in dit geheel. Opeens kwam de kerstman binnen met een tas cadeautjes. We hebben erg gelachen, niet alleen omdat ik met een stem, alsof ik de baard in de keel had gekregen, sprak. Maar ook omdat iedereen door kreeg dat ik stiekum liep te hijsen om mijn broek niet op de enkels te laten zakken.

Kerst

Dit weekend zijn we naar de kerstmakt in Oldenburg geweest. Het was daar zo gezellig dat we zaterdag op den duur geen last meer hadden van de regen, gewoon omdat er genoeg te zien en te beleven was. Iedereen was erg gemoedelijk en er was genoeg te zien. Lekkere hapjes, warme drankjes, de geur van anijs, warme wijn en paarden wisselden elkaar af. Zondag was de regen in de ochtend gestopt alleen de temperatuur was wel wat lager. Weer liepen we over de versierde pleinen. Het was alleen wat minder druk waardoor we weer andere foto's konden maken. De stad nodigde ons uit om in de zomer nog weer eens naar toe te gaan. Mooie gebouwen, musea en de slottuin kunnen dan op ons bezoek rekenen.

Winter

Vanmiddag hebben we, donder, mam en ik, een lange wandeling gemaakt over de landerijen van de coendersborg. In het begin was er een frisse wind maar we liepen ons al snel warm, de afwisseling van rode bramen, niet stinkende stinkzwammen, bloeiende rozen en uitlopende kamperfoelie geeft het idee dat de winter nog niet echt is begonnen. Dat we volgende week vollop tussen de kerstspullen lopen kan ik nog steeds niet voorstellen. Op mijn werk zal het nu ook wel zeulen met boom en ballen worden. Maar met dit weer kan ik echt niet in de stemming komen. Over mijn werk gesproken. In het kader van mijn vliegende keepschap, heb ik er een nieuwe taak bij gekregen. Vanaf januari tot maart ben ik vaste invalkracht voor het bedrijfsrestaurant. Staalmeester herinnerde me hier al even fijntjes aan in de reactie bij het vorige blogje. De hoofdtaak wordt eerst goederen verkopen aan de gedetineerden in de ochtend en middag pauze. Vervolgens krijg ik les in het rondbrengen van de koffie en thee kannen langs de vele vergaderruimtes door het gehele gebouw. Aan het eind zal ik dan nog les krijgen voor de moeilijkste groep. Het verkopen van de maaltijden aan mijn collega's tussen de middag. Deze groep heeft er een handje van om alle frustraties opgedaan bij de patiënten en bazen af te reageren op het personeel van het bedrijfsrestaurant. Dat wordt dus een job van glazig kijken, het ene oor in en het andere oor uit laten gaan. Dat kan ik ook vast wel. Ik krijg er zo wel een paar leuke collega's bij. Hoewel ik die dus om de beurt moet vervangen loop ik altijd nog met één van deze stuiterende restaurantwerkers door de keuken. Ik ben benieuwd.

Winner

De sint reed dit jaar door Assen en liet me niet in de steek. Gewone, nuttige, en prachtcadeaus kwamen deze middag naar me toe. Het toppunt van deze dag was het winnen van de beker. Want door het vernieuwde dobbelsteen sinterklaasspel kwam zomaar een cadeau wat wij sinten zelf in Utrecht hadden gezien (en gekocht dus) zomaar weer aan ons eigen interieur konden toegevoegen. Het spel is namelijk zo ingericht dat je af en toe cadeaus moet ruilen afpakken of weggeven. Ook zit er een kanskaart in het spel welke aangeeft dat je je cadeau veilig achteruit kan leggen. En deze gekreukte plastic koffiebeker in werkelijkheid een keramieke replica waar we nog veel plezier aan hebben, kon ik op deze wijze veroveren.

Ontspannen

Vanmiddag liepen we door het bos bij Ommen en over de challetehuisjescamping. Dondersteen wilde me bij de schommels weghouden, ze was bang dat ik mijn pezen teveel zou belasten. Maar deze clown was wel heel uitnodigend om mee te spelen. Ik hield me in.
Per slot wordt ik ook een dagje ouder, wellicht wijzer.

Verjaardag

Neef Hans zijn 22e verjaardag hebben we bij hem in Den Helder gevierd. Iedereen weet dan te vertellen hoe warm het was op zijn geboortedag. Door de regen leek dat wel een beetje vreemd. Tjonge, jonge, jonge, het regent echt veel de laatste tijd hoor. Verder hebben we traditiegetrouw zijn verjaardag benut om te overleggen hoe we de sint dit keer gaan vieren. Maandag kwamen middelste zoon met vriendin te eten en bij te praten. Het was erg gezellig, het blijft bijzonder dat door beider opleiding zij elkaar gevonden hebben. Zij als Spaanse, sorry Cathelaanse met zo'on Nederlandse noorderling. Vandaag heb ik hetziekenhuis bezocht. Er was een scan gemaakt van mijn schouder en in overleg met de chirurg lijkt het me verstandig dat er geopereerd gaat worden om de pees meer ruimte te geven en ik van de chronishe ontsteking en klachten af ben. De week is nog maar net begonnen, ben ik eigenlijk wel aan een lang weekend toe. Laat die morgen avond nou toch beginnen. Het was druk genoeg de laatste tijd dus heb ik me verwend met een extra dagje vrij.