Vrijdag 30 december 2005 was de laatste keer dat er een weeralarm werd uitgegeven met kans op sneeuw. Toch reden we toen naar Groningen en zagen de uitvoering van de Lion King in verkorte eigen versie gemaakt door de bewoners van het werk. Toen we terugreden naar Assen en bij het stoplicht over opgestroopt asfalt reden zei mijn schoonzus 'Oh sneeuwduintjes' terwijl de ruitenwissers de eerste vlokken van het raam schraapte. We lagen in een deuk, sneeuwduintjes, nee zoveel sneeuw kwam er niet maar de hele zomer bleef ik zeggen 'Oh sneeuwduintjes' als we voor het stoplicht deze hobbeltjes overgingen. De gemeente deed er overigens niks aan. De witte lijnen verbleekten al aardig en het stoplicht werd ter nauwer nood van een nieuwe lamp voorzien als die stuk was. Het wordt toch verbouwd zullen de wegwerkers wel gedacht hebben. En dat is ook zo. Toen ik vanavond terug kwam van het klussen bij m'n zoon reed ik voor de laatste keer over de 'ohsneeuwduintjes'. Dit weekend wordt de weg zo ingericht dat we tijdelijk een stukje omrijden tot de tunnelbak helemaal klaar is. Trouwens op weg naar huis reden m'n zoon en ik nog even om de aanhangwagen waarmee hij bij de stort geweest was terug te brengen naar de eigenaar. Hierbij moest ik noodgedwongen op het fietspad staan en leverde weer een mooie sfeerfoto op.
3 opmerkingen:
En wéér is een stukje nostalgie verdwenen... Oh snif, eh.. sneeuwduintjes
Wedden dat je zult gaan missen, die Sneeuwduintjes? Gelukkig blijven er elders in het land vast wel genoeg van die Sneeuwduintjes over om je er nog eens aan te herinneren :-)
Klopt niks van hoor.... we hadden reuze veel sneeuw onderweg en vlak bij huis wel degelijk sneeuwduintjes! Voor de goede verstaanders onder ons: dat is net zoeiets als warmteflitsen... ;-)
JeSchoonZus
Een reactie posten