Sneekermeer

Gister kregen we de boot terug van de berger. De expert van de verzekering neemt wel genoegen met met de foto's. Nou die zijn er, zoals deze van de eerste uitsplitsing van spulletjes die nog wel aan boord waren. Niet dat dit eten nog lekker was hoor, want alles ruikt naar mengsmering. Het gat in de boot is aanzienlijk. Een gat ter A4 groote heeft de boot niet droog gehouden. Het stuk wat eruit kwam lag nog in de boot. Het is niet duidelijk of we iets geraakt hebben, ik kan me ook niet voostellen dat er een boomstronk of zo in de vaargeul van het Margrietkanaal dobberde. Het zal wel een raadsel blijven. Het gevoel van verbazing; dat we er zo goed vanaf gekomen zijn, overheerst voorlopig!

Avontuur

Dit hemelvaartweekend werd verkozen tot zeil- weekend. Jaren geleden zeilde ik geregeld door Friesland met de scouts. Op latere leeftijd voeren we over het IJselmeer, maar toen ik de scoutingclub verlaten had bleef het er een beetje bij. Ik was nog twee keer in Friesland te zeilend-camperend geweest. Met Dondersteen was ik met vrienden op een groot jacht even op het wad, met zo'n korte vakantie geweest. Maar nu zouden we er toch echt op uit en de Friesemerenroute met boot en overnachten doen. Zoon E. leende ons zijn boot uit, ging de eerste overnachting nog even mee en de rust en ruimte werd ontdekt. De wind was ons donderdag goed gezind. Het was prachtig. Wat een stilte, op het gekwaak van kikkers na, en wat een prachtige zonsondergang. Vanmorgen brachten we E. weer naar de auto en zeilden we met aanwakkerende wind het Snekermeer weer over. Bij Terhorne zochten we de luwte wat op maar kwamen we ook te weet dat de wind morgen ook hard zou zijn. We vonden dit wel genoeg en besloten vandaag nog terug te gaan naar de trailerhelling, boot achter de auto en naar huis.
Het verliep anders. We gingen op de motor de sluis van het prinses Margrietkanaal door. en stampten door de vaargeul, mooi tegen de golven in. Zeilen deed bijna niemand meer alleen een groot jacht hees net zijn grootzeil, maar liet de fok maar weg. Wij prezen het motertje, tot er wel wat buiswater naar binnenkwam en achter in de boot toch wel een behoolrlijke plas ontstond. Zal ik maar hozen zei donder, dat was goed maar tegen de tijd dat het echt op scheppen van het water aankwam lag er al zo'n 20 cm water boven de bodemplanken. Dit moest wat anders zijn. En dus wat gas erbij want op zo'n 50 meter lag een grote paal ven rijkswaterstaat. Zo'n hechte vast in de bodempaal. Toen we die bereikte lag de boot al tot de boordrand in het water en dreef op de luchtzakken die gelukkig voor dit soort noodgevallen aangebracht zijn. Ondertussen bij het jacht wat net zijn zeil gezet had de aandacht proberen te trekken en toen op het platformpje dat aan zo'n paal zit de boot aanleggen en nadat dondersteen haar tas nog net gepakt had de hand gereikt dat ze naast me kon komen zitten. De hulp kwam uiteindelijk in de vorm van een speedboot die ons van de paal afhaalde. De op ons verzoek gealarmeerde politie te water kwam eveneens ter plaatse. Mocht de bemanning van het jacht dit nog lezen, alsnog bedankt voor het doormelden en in de buurt blijven! Uiteindelijk heeft de speedboot ons aan wal gebracht en konden we vanavond zien hoe de berger de boot in Terhorne bracht. Wij zijn een hoop spulletjes kwijt. Ook materialen van zoon E.. Wiens boot waarschijnlijk een grote reparatieklus krijgt. Maar we zijn er naar omstandigheden erg goed vanaf gekomen.

Onderzoek

Als we in Friesland willen zeilen, moeten we wel onderzoeken waar je de te lenen boot in het water gelaten kan worden. Dondersteen lette op de diverse trailerhellingen, terwijl ik alvast dromerig over de landerijen naar de bootjes staarde.

Plonzen(2)

Het weer was eindelijk goed, dat wil zeggen de wind was binnen de sterkte voor een ge- zamenlijk leerzame zeiltocht. Wonder boven wonder durfde ze het vanavond nog eens aan en kwamen we zelfs aan foto's en filmpjes maken toe. Gisteren ging het veels te hard en konden we elkaars aanwijzingen niet meer volgen. Vandaag dus echt een topdag.