buurtsuper

Met sinterklaas kreeg ik een toonbank met daarachter schuiflaatjes waar de plastic centjes in gingen. De kartonnen pakjes waren zelfs voor mijn vingertjes te klein om ze goed open te maken, maar ik presteerde het om er één macaroni krul in te persen, of bij een ander om er vijf hagelkorrels in te prutsen. De kassa liep op elastiekjes. Vanaf deze sinterklaas is het werkelijkheid geworden. Al moet ik me nog wat op de achtergrond opstellen, doen de vaste bewoners van de kliniek de boodschappen bij het leerproject van de dagbesteding. Deze boodschappen zijn wel serieus. En ik leer net zo hard mee om een goede middenstander te worden.